A Song of Ice and Fire

[Loki]

Du misforstod meg over. Cersei sa vel ikkje rett ut at Loras og Renly var saman - skjønt no som du seier det undrar eg om nokon ikkje i alle fall har tenkt det ein eller annan stad, om enn ikkje i reine ordelag - det ho sa eller tenkte var noko i retning av at Margaery utvilsomt ikkje var blitt fråtatt jomfrudommen av Renly. Det same som denne fyren snakkar om, trur eg.

[Terje]

Aha. Men, men. Uansett.


Synes bare denne posten var så god at den må gjengis:

Renly and Loras were gayer than J. Edgar Hoover
Werthead - 3/29/2006 6:22:42 PM

GRRM has said they were gay.

Loras went nuts when Renly died and later said to Sansa that the true love of his life was dead.

Loras and Renly had some 'special time' alone together in A Clash of Kings which they spent 'praying'.

Jaime tells Loras that if he causes him any more problems he'll shove Loras' sword "Where even Renly never found it".

Tyrion mentions the problems the Tyrells were having finding Loras a wife.

Stannis declares disbelief that Renly could get a woman pregnant.

There's (a lot) more, but that about sums it up. Plus GRRM's word on the subject:

"Yes, I intended those characters to be gay."

No real room for doubt, really.



EDIT: Også:

The Rainbow Guard takes on another meaning.

[Loki]

Hehehehe, som sagt, ein drøss med heller klare hint.


Uansett, eg har kasta bort desse to feberdagene mine på å lage SoIaF-kort til "Magic: The Gathering" med ein fiffig liten editor eg lasta ned forleden.

[Loki]

Dere er begge meget sterke forsvarere av deres standpunkt, og dere er begge veldig fascinert av fantasy-sjangeren. Selv er jeg mindre fascinert. Jeg har riktignok ikke lest så mye som noen av dere i denne sjangeren, nettopp fordi jeg alt for ofte finner den for grunn til å være skikkelig interessant.

Er ikkje dette eit ulogisk standpunkt når du nettopp kritiserte eit fantasyutrdrag for å nettopp vere realistisk og lagt opp til psykologisk skildring? Du kan ikkje få det på begge måtar. Enten likar du ikkje fantasy fordi du tykkjer den er for grunn, eller så kritiserar du all fantasy som du opplever at har antydninger til å ikkje vere grunn. Du kan då ikkje gå rundt og kritisere sjangeren for å ikkje gjere ein ting, når du nettopp har erklært misnøye når den faktisk gjer det?

Dersom fantasy skal være skikkelig artig å lese må historia være god, og hovedpersonene sympatiske og interessante, samt at språket må være litt mer enn ordinært.

Usikker på kva du legg i "sympatiske", men eg vil sei at alt det der finn du i SoIaF vel så mykje som (personleg meinar eg meir enn) i WoT.

Det er det jeg forventer meg av ei god fantasybok, og det er det jeg har funnet i WoT.

Det der er jo krav du burde ha til absolutt alle bøker. Gode karakterar, god historie og god språkbruk? Du må då lese kåseri og dikt dersom du ikkje kan stille det som krav.

Fantasy omhandler veldig ofte kampen mellom godt og ondt. Det er det øvre plottet - gullstandarden satt av Tolkien - og på veien mot seier så opplever hovedpersonene mye. Den måten forfatteren skildrer personenes vei mot seieren har mye å si for kvaliteten av boka - har alt å si for kvaliteten av boka. Som du sa, en psykologisk skildring er noe som godt kan komme inn her som en bi-historie, et sidespor. Men det er ikke den historia boka handler om. (Som du sier, så er fantasysjangeren åpen for det meste.) En virkelig interessant psykologisk, realistisk skildring setter det psykiske i sentrum, ikke selve kampen mot det onde.

Ja, fantasysjangeren set den plottbegrensninga. Det er dog min påstand at SoIaF ikkje tilhøyrer fantasysjangeren. Eg meinar at sjanger er, som du seier, definert primært frå plottet, og ikkje frå settinga. Sjølv om ei historie foregår på eit dystert detektivkontor treng den ikkje ha noko med mysterier å gjere. Den treng ikkje vere krim. Sjølv om ei historie foregår i eit fiktivt univers med riddere og konger treng den ikkje ha noko med kampen mellom det gode og det vonde å gjere. Den treng ikkje vere fantasy.

Hamsun er en slik forfatter som skildrer på et annet plan, et jeg til dags dato ikke har funnet i fantasy.

For å sei det som det er, det er då heller ikkje rart at du ikkje finn sånt i fantasy når du uttalar at "dette avsnittet ville fått meg til å legge fra meg boka då det legg opp til realistisk skildring av psykologi som ikkje høyrer heime i fantasy"...

A Song of Ice and Fire - det er den boka oversettelsen over er hentet fra?

Det er serien, ikkje boka, men ja.

Jeg kan forstå at du forsvarer forfatterens bruk av scenen over til å forsvare og presentere hovedpersonenes verdisyn. Faren vil stå for de avgjørelsene han tar - greit nok. Derfor tvinger han sine sønner til å se på?

Han tvinger sine arvingar til å stå og sjå på. Dette er eit mellomaldersamfunn, Ceres. Dødelegheita mellom born er stor, sjølv blant adelege. Dersom han ikkje lever som eit døme på korleis han vil dei skal leve, og dersom han ikkje lar dette innprentest i dei i ung alder, så vil hans overbevisningar dø ut med han, og han risikerar at den som tek over etter han som lord vil opptre arrogant og dekadent og umoralsk ovenfor sine undersåttar. Ettersom Eddard Stark antakeleg er den enkeltpersonen i heile serien som har eit aller mest appellerende verdisyn ovenfor den moderne lesar er dette ei innstilling eg trur du ville funne prisverdig - dersom du hadde lest nok av boka til å sette deg inn i karakteren, såklart.

Vel det er i og for seg en digresjon... Poenget mitt er at da det riktignok er en ok tanke på papiret så ville det vært adskillig finere om han slettes ikke hadde tatt livet av tyven/morderen/forbryteren, men heller funnet det i seg å tilgi, eller idømme en straff...

Såklart det ville vore koselegare. Det ville dog ikkje vore verken realistisk eller effektfullt. At faren er ein som strekker samtidas normer til det ytterste for å unngå å gjere ting han meinar er gale (til dømes har han altså ein bastard, og i motsetning til dei fleste andre lorder i riket behandlar Eddard denne bastarden på lik linje med sine andre born så langt det let seg gjere) er uansett poengtert fleire gonger i boka - at han utfører si plikt som kongens vasall og henretter ein desertør fjernar ikkje noko frå dette. Han har ikkje noko val på det området. Gjer han det ikkje har han passivt bifalle deserteringa, og er meskuldig - dvs kan han risikere dødsstraff sjølv.

For ikke å snakke om at det hadde vært fint om forbryteren hadde fått en virkelig rettsak der det var flere dommere...

Eh, ja, men kor mange mellomaldersamfunn praktiserte det? Tvilar på at dødstraffene som utvilsamt eksisterar i landene rundt om i WoT er levert ut av juryar, for å sei det slik.

(Jeg er som du sikkert forstår i mot dødsstraff).

Det er då eg òg, det (om enn antakeleg på anna moralsk grunnlag enn kva du er), eg lar ikkje det farge mitt inntrykk av scenen. Kva eg meinar er irrelevant for karakterene. Karakterene agerer i kontekst av sitt eige samfunn, sine eigne normer, sine eigne reglar. Å halde dei opp etter normer utvikla i eit postindustrielt samfunn i ei anna verd er, for å sei det mildt, latterleg i mine auge. Då er heile vitsen med å plassere dette i eit mellomaldersamfunn borte. Dersom alt skal vere som hjå oss, kvifor skrive i ei fortid? Eg er forøvrig rimeleg sikker på at om du dreg attende til mellomalderen var det ytterst få lordar som gadd ta ansvar for å hogge av ein stakkarsleg desertør hovudet sjølv. Dei gav i høgste grad eit nikk. Eddard ligg langt, langt nærmare ditt moralsyn enn kva du i det heile tatt har realistisk lov å forvente av han.

Jeg finner ikke så mye mer å like i scenen ovenfor enn nettopp det å stå til ansvar for egne besluttninger... Og det er for lite for at jeg ville lest videre...

Vel, som eg har forsøkt påpeike, du nyttar jo sirkellogikk. "Fantasy er for grunn litteratur til å skildre sånne ting." "Liker ikkje dette avsnittet, for den er enten meiningslaus vald eller ein scene som skildrar slike ting som fantasy er for grunn til å skildre." Du kan ikkje få det på begge måtar.

Et annet ankepunkt er språket. Hva er sommervin?

Varm vin? Vin produsert om sommaren? Kva veit eg? Fekk du vite kven Lews Therin var i prologen på EotW?

Og hvorfor bygger forfatteren denne scenen opp så dramatisk med korte setninger og metaforer og kontraster på den måten?

Fordi denne scenen skal skille seg ut frå det rundt den. Det lukkast den med - det er difor den sit att i hukommelsen til Kjetil, som igjen er grunnen til at han tenkte på den når han skulle velge eit avsnitt me skulle oversetje.

Det hele ble for mye for min smak. Som om han prøvde litt for hardt.

Vel, det er jo opp til deg å ta den stillinga, men eg trur ikkje du vil finne særleg mange som har lese boka som er einige med deg i det. Tvert i mot lukkast han veldig bra - den scenen er nærmast ikonisk i minnet mitt, i alle fall, og skil seg kraftig ut frå resten av bokas fyrste hundre sider, som ellers er ganske saktegående, småkjedelege og fylt av eksposisjon for verda.

Vel vel... Skal (igjen) slutte å snakke nå...

Neineinei, for all del, skriv kva du meinar, det er det som er meininga med eit forum.

[Kjetil]

Sitat:
Og hvorfor bygger forfatteren denne scenen opp så dramatisk med korte setninger og metaforer og kontraster på den måten?

Fordi denne scenen skal skille seg ut frå det rundt den. Det lukkast den med - det er difor den sit att i hukommelsen til Kjetil, som igjen er grunnen til at han tenkte på den når han skulle velge eit avsnitt me skulle oversetje.

Valget sto mellom den scenen, og scenen

Spoiler

der Arya ser Ned møte samme skjebne.

edit: la til en spoilergreie.

[Loki]

Vel, det er jo bokas dramatiske høgdepunkt, så det seier jo litt...



Noko som forøvrig bringer opp eit anna poeng -

Spoiler

denne scenen er foreshadowing, ettersom Eddard - som er det nærmaste boka kjem ein tydeleg hovudperson - blir nettopp halshogd mot slutten av boka. Den tener langt meir dramatisk nytte enn å berre bidra med fråtsing i vald.

[Fabregas]

Er det noen som har hørt om "A song of Ice and fire" kommer (er) på Norsk.?
Jeg har hørt at den er ganske bra men tør ikke kjøpe den på Engelsk av frykt for at jeg ikke klarer (gidder) å lese den.

[Eivind]

Det er allerede en tråd om denne serien i forumet.

3. gang idag at jeg må rydde opp etter deg, hvis du fortsatt ønsker å være velkommen på forumet, så foreslår jeg at du begynner å tenke litt før du poster. Les forresten gjennom reglene i kunngjøringer når du først er i gang.

[Loki]

Trur ikkje den kjem på norsk med det fyrste, nei.

[Lanfear84]

Oi, holde meg unna denne tråden til jeg har lest alle bøkene...

[Akira]

http://www.georgerrmartin.com/bibliography.html

En link til forfatterens bibliography.

[Terje]

Er det noen som har hørt om "A song of Ice and fire" kommer (er) på Norsk.?
Jeg har hørt at den er ganske bra men tør ikke kjøpe den på Engelsk av frykt for at jeg ikke klarer (gidder) å lese den.

Ikke gidder? Det er snakk om bare fire utrolig spennende bøker her...

[Akira]

Men det kommer fler gjør det ikke?

[Loki]

Jo, tre til, skjønt eg trur det vil bli fire, ettersom han fyrst sa seks, så sa at oops, det gjekk ikkje med ti-år-langt-gap mellom bok 3 og 4, så han måtte skrive ny bok der, så då blir det sju, og så måtte han dele den boka i to bøker fordi den vart så lang, og på eit eller anna vis meinar han fortsatt at det skal bli sju. Noko stemmer ikkje med den logikken, så eg trur det vil bli (minst) åtte bøker til saman når alt kjem til alt. Så yay. Jo fleire jo betre.

[Akira]

Så yay. Jo fleire jo betre.

Som med WoT.